Je gaat dood zoals je hebt geleefd. Glimlachend of met gebalde vuisten. Wat er van je overblijft zijn verhalen. Kleine, grote, opmerkelijke, treurige, belangrijke, of vrolijke. Onsterfelijkheid zit niet in de materie die je achterlaat, maar in je verhalen. Zeker als anderen ze weer doorgeven. Peter Heerschop heeft in zijn tweede solovoorstelling Van horen zeggen heel veel verhalen door te geven. Die ook weer iets zeggen over hemzelf.

Hij heeft van wijlen Bram Vermeulen – bij leven regisseur van de programma’s van NUHR waar Heerschop deel van uitmaakt – geleerd dat een cabaretier een doel, een richting moet aangeven als deze op een podium gaat staan. Heerschop heeft ruim tachtig minuten de ‘talking stick’ in – of bij – de hand, een onderwijsinstrument waarmee hij aan het woord mag blijven tot we hem hebben begrepen. Maar hij blijft vriendelijk. En genuanceerd in tijden van geschreeuw. Het doel van zijn verhalen zou moeten zijn dat we ‘vanaf morgen een leuker leven hebben’. Da’s een stevige ambitie, lijkt het.

Heerschops verhalen zijn voor een groot deel afkomstig van de dag dat hij bij een vriend op bezoek ging en hoorde dat deze nog maar een jaar te leven heeft. Maar je kunt bepaald niet zeggen dat dit het overkoepelende thema van Van horen zeggen is geworden. Of dat we door die verhalen die vriend beter leren kennen. Of de andere bronnen waaruit Heerschop zijn materiaal zegt te hebben. Want Heerschop schiet vele kanten op. Net als je denkt dat er een richting is en dat je die dan kunt volgen, raak je die ook weer enige tijd kwijt.

Dat zegt overigens niks over de kwaliteit van al die verhalen. Die gaan ook veel over hemzelf. Ze zijn geestig genoeg om een aangename avond te hebben. Zo vertelt hij over zijn bezoek aan zijn huisarts met een ongemak op een plek waar de zon nooit schijnt. Hij haalt een herinnering op van de tijd toen hij als gymleraar les gaf aan ‘anderstaligen’ en samen met twee van hen in een ziekenhuis eindigde.

Heerschop heeft Johan Cruijff van nabij gekend en belicht een kant van hem die hem eigenlijk veel onsterfelijker zou moeten maken dan de voetballer Cruijff. Tussendoor strooit Heerschop volop met wetenschappelijke feitjes over de strijd tussen linker en rechter hersenhelft, je harde en je zachte kant. Met als mooie illustratie een nagespeelde scène uit de film Good Will Hunting.

En o ja…, theater maakt je leven altijd leuker, dus zo ambitieus is dat doel nou ook weer niet.

Bron: recensie door Ruud Buurman in de Theaterkrant

BIOGRAFIE PETER HEERSCHOP

Petrus Theodorus Heerschop (7 september 1960) is een Nederlandse cabaretier, acteur, televisieprogrammamaker en schrijver. Hij studeert af aan de Academie voor Lichamelijke Opvoeding (ALO) en studeert daarna acht jaar pedagogiek met als hoofdvak onderwijskunde. Hij geeft twintig jaar les en is tien jaar lang leerlingenbegeleider/counselor in het VO en BO.

Op de ALO-academie leert Peter Joep van Deudekom kennen, met wie hij goede vrienden wordt. Viggo Waas zit twee klassen lager. Eind jaren tachtig richten ze cabaretgroep NUHR op en doen in 1987 totaal onvoorbereid mee aan Cameretten, waar ze tot in de finale doordringen. Peter is bij meerdere televisieprogramma’s te zien, waaronder ‘Kopspijkers’ en ‘Vrienden van Van Swieten’. Aan beide programma’s schrijft hij zelf ook mee.

In 2002 start de tv-serie ‘De familie van der Ploeg’ met Peter als ‘Broer van der Ploeg’. Dit kinderprogramma van de VPRO wordt in 2003 bekroond met de CineKid Publieksprijs. Peter speelt ook een leraar in de film ‘Shouf Shouf Habibi!’ en de hoofdrol in de korte film ‘Balbezit’. In 2009 is hij actief als teamcaptain bij het quizprogramma ‘Ik hou van Holland’. Omdat dit niet meer te combineren valt met zijn theaterwerk stopt hij hier in 2011 mee. Met Viggo Waas maakt hij de online videoserie ‘De voetbalkantine’ voor de website www.voetbal.nl, waarbij amateurvoetbalclubs op ludieke wijze worden gevolgd.

In 2011 is Peter teamcaptain bij het programma ‘Wat vindt Nederland?, samen met Katja Schuurman en Jack Spijkerman. Vanaf januari 2014 speelt Peter samen met Thomas Acda een van de hoofdrollen in de nieuwe droogkomische comedy ‘Jeuk’. Sinds 2002 verzorgt hij iedere vrijdagochtend een weekoverzicht genaamd ‘Lieve Marianne’, in het radioprogramma ‘Evers Staat Op’ van Edwin Evers op Radio538. Een selectie van de columns zijn gebundeld in inmiddels drie verschenen boeken: ‘Lieve Marianne’, delen 1 tot en met 3. Tevens is hij vanaf 2002 als cabaretier en journalist voor o.a. Radio 538 en de KNVB aanwezig bij alle EK en WK voetbal alsmede alle Olympische Zomer- en Winterspelen.

In 2006 maakt hij zijn theaterregiedebuut met het stuk ‘Het Goede Lichaam’, de opvolger van ‘De Vagina Monologen’. In 2008 en 2009 presenteert Peter Heerschop samen met Viggo Waas het Gala van de Nederlandse film, waarin de Gouden Kalveren worden uitgereikt. In 2015 is hij samen met Viggo Waas en Raoul Heertje te zien in het humoristische tv-programma ‘De Hollandse School’ op RTL7. Op dit moment geeft Peter wederom een aantal avonden per week gymles aan de excellente studenten van de ALO en is hij met NUHR en zijn solovoorstelling in het theater te zien.

Dit artikel delen: